Leren van casuïstiek: Koorts na bezoek aan de tropen
De casus
Een man van 60 jaar belt op zondagochtend de huisartsenspoedpost. Hij heeft sinds zaterdagavond koorts. De temperatuur is niet gemeten, maar hij voelt zich koortsig en is heel zweterig. Hij is recent voor zijn werk in Afrika geweest, in malariagebied. Hij heeft geen profylaxe geslikt voor malaria. Hij belt omdat hij bezorgd is om toch malaria of een andere tropische ziekte te hebben opgelopen en vraagt om een consult.
De triagist scoort de ABCDE stabiel en overlegt met de dienstdoende huisarts. In eerste instantie wordt geadviseerd af te wachten en het beloop aan te zien.
In de daaropvolgende nacht belt meneer opnieuw met de huisartsenspoedpost voor dezelfde klachten. Dan wordt alsnog een consult afgesproken. Er is geen focus voor de koorts te vinden en meneer wordt ingestuurd naar de spoedeisende hulp voor nadere diagnostiek. Uiteindelijk blijkt er sprake van een (onschuldige) virale infectie en wordt hij weer naar huis ontslagen om uit te zieken.
Meneer vraagt achteraf of het niet beter was geweest dat hij na het eerste contact al gezien was en eventueel ingestuurd. De onderzoekscommissie heeft naar deze casus gekeken.
Wat kunnen we leren?
Als een patiënt belt met koorts na een bezoek aan de tropen, dan is dat altijd reden voor een consult. Er kunnen natuurlijk diverse oorzaken zijn, maar het is belangrijk om tropische ziekten die behandeling nodig hebben tijdig op te sporen.
In dit geval had eerder insturen voor deze man niet veel uitgemaakt echter een snelle beoordeling bij koorts na bezoek aan de tropen is, gezien de kans op diverse ernstige ziekten, zeker wel wenselijk.
Zie ook dit artikel in Huisarts en Wetenschap: Een reiziger met koorts, Ad van Esch, Quirijn de Mast, 56(9) september 2013